Tabiba, de María Xosé Porteiro, é unha novela de paixóns contraditorias que nos conduce por un universo emocional intenso, onde o amor e o odio conviven separados por unha liña apenas perceptible. A autora constrúe unha historia na que os sentimentos extremos marcan o destino dos personaxes e os empurran cara a decisións límite.
A narración percorre escenarios diversos e suxestivos, desde o Alto Atlas ata o deserto do Sahel, pasando pola Mariña luguesa, Londres ou Barcelona. Estes espazos non son só lugares físicos, senón territorios simbólicos onde se desenvolven as tensións internas dos protagonistas. Nesta novela de paixóns contraditorias, cada paisaxe contribúe a reforzar o conflito entre razón e emoción, entre o desexo de estabilidade e a atracción polo abismo.
Tabiba, personaxe central, representa esa procura constante do esencial. A súa viaxe é tanto exterior como interior, unha travesía que a leva a cuestionar a vida, o amor e a propia identidade. A imaxe de galopar nunha Harley ou de atravesar o deserto a lombos dun dromedario simboliza esa necesidade de liberdade e transformación.
Ao longo da obra, María Xosé Porteiro afonda na complexidade das relacións humanas. Os vínculos que se establecen entre os personaxes están marcados pola intensidade, pola contradición e pola busca de sentido nun mundo cambiante. Esta novela de paixóns contraditorias propón unha reflexión sobre os límites dos sentimentos e sobre a capacidade do ser humano para reinventarse.
O limiar de Alberto Avendaño achega unha lectura complementaria que enriquece a obra e sitúa o lector ante unha proposta literaria ambiciosa.
Tabiba é unha novela que invita a sentir, a cuestionar e a deixarse levar por unha viaxe emocional profunda e inesquecible.
Máis información:
María Xosé Porteiro García – Páxina 4 – Cruz del Sur, Blog de Mª Xosé Porteiro
