Memorias de Cara B, de Fernando Fernández Domonte, inscríbese no territorio dos relatos vida cotiá galega, ofrecendo unha colección de vinte e cinco historias baseadas en feitos reais. Narradas en primeira persoa, estas páxinas reconstrúen vivencias que, sen seren extraordinarias en aparencia, revelan unha intensidade e unha fondura que as converten en materia literaria.
O autor propón unha ollada atenta sobre o aparentemente banal. Así, anécdotas cotiás ou episodios sobrevidos adquiren unha nova dimensión ao seren contados desde a experiencia directa. Cada relato funciona como unha pequena fiestra aberta á intrahistoria, ese espazo onde se agochan os matices máis humanos dos acontecementos. Deste xeito, o lector accede non só ao que pasou, senón ao que quedou latente.
Ademais, o libro destaca pola presenza de múltiples figuras recoñecibles da cultura galega e internacional. Persoeiros como Laxeiro, Blanco Amor, Méndez Ferrín ou José Afonso aparecen nestas páxinas, retratados desde unha proximidade pouco habitual. Porén, estas presenzas non buscan o protagonismo, senón enriquecer o tecido narrativo e contextualizar unha época.
O estilo de Domonte é claro, directo e impregnado dun humor sutil que acompaña toda a lectura. Esta combinación facilita o acceso ao texto e reforza a conexión co lector. Así, os relatos vida cotiá galega convértense nun espazo compartido, onde cada historia pode ser recoñecida como propia.
Por outra banda, a obra funciona tamén como un exercicio de memoria. Recupera atmosferas, lugares e sensacións que forman parte dun tempo concreto, mais que dialogan co presente. En consecuencia, Memorias de Cara B non é só unha recompilación de historias, senón un convite a escoitar o latexo do vivido.
Máis información sobre a obra nestes artigos:
‘Memorias de Cara B’: un viaje por vivencias poco conocidas de personajes gallegos
