Categorías
Certamen Vigo Histórico Editorial Elvira

Relatos premiados e publicables do VIII Certame de relatos Vigo Histórico

Aquí tedes a relación de relatos premiados do VIII Certame de Relatos Vigo Histórico e dos relatos que van formar parte de Relatos na rúa 8.

Noraboa a todas e todos!

Categorías
Editorial Elvira Prosa

«Melide» en AulaD

Melide iba a ser un relato, pero la historia quiso ser más larga y convertirse en novela. Esto hizo que su autor, Reka Refojos, se pasara despierto muchas madrugadas dándole vueltas a sus personajes, tejiendo sus recuerdos y planteando sus abismos. Esos abismos son los que marcan la diferencia porque consiguen interpelarnos como seres humanos llenos de contradicciones.

Así que Melide es una novela. Una novela rápida e intensa, de esas de las que no puedes apartar los ojos no vaya a ser que pases por alto algún detalle importante. Una novela dinámica que hace una pequeña radiografía de nuestra sociedad, con todas sus cosas buenas y con todas sus cosas malas. Una novela que a veces es negra, otras veces rosa y que muchas veces es azul, como azul es el mar del que nace nuestra ciudad.

Melide es además una playa. Quizás una de las playas más bonitas de nuestro entorno. Un paraíso natural y todavía salvaje que se disfruta con esa sensación de que puede ocurrir cualquier cosa mientras no pasa absolutamente nada. Un lugar en el que las olas y las corrientes del mar mandan, los pinos llegan hasta la arena y la cobertura funciona regular.

En el siguiente vídeo podréis disfrutar de la presentación de esta novela; tuvo lugar el pasado 30 de junio en la escuela de diseño Aula D y fue un evento muy especial en el que pudimos conocer a fondo el universo que pretende mostrarnos Reka con sus palabras.

Hay algo único en las lecturas veraniegas. Debe de ser por esa especie de quietud que nos rodea, por el olor a fruta estival, por las horas de sol o por el sabor a salitre en la piel. Y, si tienes la suerte de que Melide llegue a tus manos, te darás cuenta de que esta estación se vive mejor con una buena lectura veraniega. No os vais a arrepentir.

Categorías
Editorial Elvira Poesía

ROMPENTE? Quen son Rompente?

Rompente fúndano Antón Reixa e Alfonso Pexegueiro en 1975. Antón Reixa, Manuel M. Romón e Alberto Avendaño mantiveron viva unha actitude literaria rompedora en Galicia que comezou chamándose Grupo de Resistencia Poética e desembocou no que marcaría as súas vidas: O Grupo de Comunicación Poética Rompente. Publicaban poemas con aquela técnica de impresión coñecida como «vietnamita», e as multicopias con clixés. Rompente pertence daquela á prehistoria da modernidade poética galega. Empezaron tan novos que só os doutores de literatura galega saben da súa primeira xuntanza poética. Eran, en doses inexactas, un chisco «beat» e un chisco guerrilleiros. Unidos, a finais dos 70 do século pasado, Avendaño, Reixa e Romón autoeditáronse, fundaron Rompente Edicións e publicaron Silabario da turbina (1978) e A dama que fala (1983). En 1979, a serie Tres Tristes Tigres vería a publicación de 3 libros de autor: As Ladillas do Travesti (Reixa), galletas kokoschka non (Romón) e Facer Pulgarcitos Tres (Avendaño). Logo, reencontraríanse os tres, en papel, na antoloxía poética Upalás (1998). Facían «performances» e estaban obsesionados coa linguaxe «multimedia», pero esas palabras aínda non se usaban naqueles tempos. Subíanse a escenarios con músicos, como Julián Hernández (antes de que se fundase Siniestro Total), e colaboraban con pintores como Menchu Lamas e Antón Patiño para visualizar a súa expresión poética. Hoxe, uns 40 anos despois, teiman na poesía e volven dirixirse a palabra aínda que seguen falando sós.

Caricatura do Grupo Rompente por Gogue

Manuel M. Romón (Naceu en Vigo)

Romón volve a Rompente. De 1976 a 1983 formou parte do Grupo de Comunicación Poética Rompente. Xunto con Antón Reixa e Alberto Aven- daño publicou Silabario da turbina (1978), A dama que fala (1983) e a antoloxía Upalás (1998). En galletas kokoschka non (1979), Anaí (1983), Miniaturas (1987), Nadir (1996), Et finira le jour de son commencement (2000) e Poesía barata (2006) compartiu páxina (dependendo do proxecto) cos pintores Menchu Lamas, Antón Patiño, Alberto de Sousa e Lito Portela, cos músicos Enrique X. Macías e Julián Hernández, e coa fotógrafa Dolores Ojea. Escribiu letras de cancións para Siniestro Total e para o Xabarín Club da TVG, empresa para a que traballou, entre 1993 e o 2017, como presentador de concursos e de programas culturais, guionista, tradutor, documentalista e actor secundario en series de ficción.

Alberto Avendaño (Naceu en Vigo)

Avendaño volve a Rompente. De 1976 a 1983 formou parte do Grupo de Comunicación Poética Rompente. Xunto con Antón Reixa e Ma- nuel M. Romón publicou Silabario da turbina (1978), A dama que fala (1983) e a antoloxía Upalás (1998). En Facer Pulgarcitos Tres (1979) colaborou cos pintores Menchu Lamas e Antón Patiño quen foron os deseñadores da Colección Tres Tristes Tigres de Rompente. Co pintor e arquitecto Alberto de Sousa compartiu traballos nas Follas de Resis- tencia Poética de Rompente. Cos músicos Enrique X. Macías e Julián Hernández compartiu escenarios en espectáculos de Rompente. Por un tempo traballou para a Radio e TV de Galicia e escribiu letras para Sito Sedes e Os Tamara. O seu máis recente libro de poemas en gale- go é Texas (2003). Autor de literatura infantil (dous Premios Barco de Vapor en Galicia), teatro, e tradutor ao galego de clásicos británicos e estadounidenses, nos últimos 30 anos Avendaño fixo carreira literaria e xornalística en Estados Unidos, onde traballou para The Washington Post, e o seu libro El Amor de tu Nombre–Poemas de dios, de diosas y de adioses, recibiu o International Latino Book Award (Los Angeles, 2016). Galardoado cos principais premios nacionais da prensa hispana en Estados Unidos, Avendaño conta tamén con tres Premios EmmyTM da Academia da Televisión estadounidense.

Antón Reixa (Naceu en Vigo)

Reixa volve a Rompente. De 1975 a 1983 formou parte do Grupo de Co- municación Poética Rompente. Xunto con Manuel M. Romón e Alberto Avendaño publicou Silabario da turbina (1978), A dama que fala (1983) e a antoloxía Upalás (1998). En As Ladillas do Travesti (1979) colaborou cos pintores Menchu Lamas e Antón Patiño quen foron os deseñadores da Colección Tres Tristes Tigres de Rompente. Foi profesor de Lingua e Literatura Galega, profesión que abandonou para iniciar proxectos musicais, televisivos, literarios e cinematográficos. Funda o grupo de rock Os Resentidos (1982) cos que produce, entre outros, Fai un Sol de Carallo (1986) e Jei (1990). Colabora con Siniestro Total e forma o grupo Nación Reixa (1995). Dirixe para a TVG Mareas Vivas (1998). Adaptou e produciu a película El Lápiz del Carpintero (2002) basada na novela de Manuel Rivas e Hotel Tívoli (2007). Recibe o Premio Pedigree (2007) no Festival de Cans. En vídeo produciu e dirixiu, entre outros, Salvamento e Socorrismo (1985), Galicia Sitio Distinto (1989) e Ondas Van (2004). Os seus libros máis recentes son Látego de algas (2008), Leccións de Cousas (2011) e Michigan/Acaso Michigan, Crónica De 18 Días En Coma (2018), Melancoholemia (2020) e Outlet (2020).

Menchu Lamas (Naceu en Vigo)

Participa nas actividades do Colectivo da Imaxe. Colabora coa revis- ta Loia e no deseño das publicacións do Grupo Rompente. Membro fundadora de Atlántica, no comezo dos anos 80. As súas obras foron seleccionadas para mostras internacionais como «Bienal de Sao Pau- lo», «Europalia», «Five Spanish Artists» en New York, «Caleidoscopio Español» y «Spansk-Egen-Art» que percorreu diferentes museos es- candinavos. «Currents» no ICA de Boston, xunto a Polke, Leon Golub e Anish Kapoor. Seleccionada na mostra «Art d ́Aujourdhui–Art de Femmes», Musée du 20 ́eme Siécle de Viena. Expón en museos e ga- lerías de Alemaña: en Bonn, Colonia, Düsseldorf, Munich, Hamburgo, Stuttgart. Na Galeria Aline Vidal de París. O CGAC dedicoulle unha mostra retrospectiva que viaxou a Milán, Nápoles e Roma: «A sombra na man / A viaxe das formas». Elixida membro da Real Academia Galega de Belas Artes. Realiza no Museo ARTIUM de Vitoria a mostra «Cólores nómadas/ Kolore Nomadak».

Antón Patiño (Naceu en Monforte de Lemos)

Participou xunto con Jorge Agra, Carlos X. Berride e Menchu Lamas no Colectivo da Imaxe. Colabora no deseño dos libros do grupo poéti- co Rompente. Participa na revista Loia (con Manuel Rivas, Xosé Manuel e Lois Pereiro). Membro fundador de Atlántica. Exposicións individuais de pintura en París, New York, Zürich, Amsterdam, Hamburgo, Estocolmo, Burdeos. Autor do cómic experimental Esquizoide e do libro Xeometría líquida. Dedicou libros a Urbano Lugrís (Viaxe ao corazón do océano), a Reimundo Patiño, Uxío Novoneyra (Universo Novoneyra), a Lois Pereiro (Radiografía do abismo, Quen corta os fíos do soño?, Dicionario de Sombras). Con Xavier Seoane publicou o manifesto Hai suficiente infinito. Ten publicado ensaios sobre teoría da imaxe: Todas las pantallas encendidas, Manifiesto de la mirada, De dónde vienen las imágenes. Tamén dos títulos Océano e silen- cio, Teoría do riso, Mapa ingrávido, Libro dos lugares, Libro dos lugares 2, A mirada Atlántica, Escritos de un sonámbulo. A mostra «Caosmos», no CGAC, recolle unha ampla panorámica das súas creacións.

Julián Hernández (Madrid, Ano da Rata)

Músico, etc. Colaboracións con Rompente e o Taller de Música Mundana de Llorenç Barber. Un non parar multimedia con Manuel M. Romón: pelí- culas de Super 8 e intervencións de spoken word (The Woman Who Said No, Nadir, Poesía Barata). En Siniestro Total desde 1981: máis de vinte ál- bums con centenares de cancións e unha aproximación perversa á música contemporánea en 2011 con Javier López de Guereña e o Taller Atlántico Contemporáneo, TAC (Land of Opportunity). A relación da banda con Joe Hardy, lendario produtor de Kentucky, acadou una marca histórica: 25 anos. Música para TV (Xabarín Club – TVG) e teatro (Batea, Artello Teatro, 1990). Columnas en demasiadas publicacións (a destacar Faro de Vigo, El País, Público, 20 Minutos, El Mundo, a Revista GQ, Rolling Stone e o fanzine Smecta). Un ensaio (¿Hay vida inteligente en el Rock and Roll?, Temas de Hoy, 1999) e unha novela (Sustancia negra, Espasa 2015) son toda a súa bibliografía en solitario. É hipermétrope. Participou nunha película pornográfica e entrou na RAE durante unhas horas. Vive con catro gatos e unha sequoia.

Texto extraído da obra QUE HOSTIA DIN OS RUMOROSOS?

Categorías
Editorial Elvira Poesía

ESCOLMA ABERTA xa está aquí

Hai cousas que nunca deberían caer no esquecemento. Esta é a proposta de Escolma aberta, un traballo que hai uns meses comezaba unha viaxe no tempo e que hoxe ve a luz coa certeza de recuperar esa esencia que non debe morrer co paso dos anos.

Dez poemas que se converten nun libro‒disco que fusiona música, literatura e pintura: unha homenaxe total á cultura galega. Dez poemas que son dez cancións que forman parte do recordo sonoro de varias xeracións de galegos e galegas grazas a Luís Emilio Batallón, Suso Vaamonde, Amancio Prada, Xoán Rubio, Os Tamara, Juan Pardo e Vicente Araguas; voces valentes que se atreveron a cantar na nosa lingua nos momentos de máis escuridade e que merecen ser reivindicadas.

Escolma aberta quere dotar dun novo son as letras de Rosalía de Castro, Celso Emilio Ferreiro, Ramón Cabanillas, Federico García Lorca, Álvaro Cunqueiro, Alfredo Conde, Manuel Curros Enriquez e Bernardino Graña Villar. Alberto Cunha é o encargado de dar ese halo de modernidade a estes poemas míticos, reinterpretándoos con ritmos máis actuais.

Cada unha destas composicións vai acompañada dun comentario feito por diferentes personalidades do eido cultural galego. Deste xeito conséguese dar unha visión de 360 graos desas pezas musicais que dalgún xeito seguen pertencendo ao imaxinario colectivo da galeguidade. Das ilustracións que completan esta obra encargouse Ramón Trigo, enchendo de maxia un libro que ten o espírito de perdurar no tempo.

Podedes facervos con Escolma Aberta na vosa librería de confianza (se non o teñen poderán encargalo sen problema) ou na nosa tenda en liña facendo click no seguinte botón:

Aproveitamos para deixarvos unha pequena mostra en forma de video musical do cover que fixo Alberto Cunha do poema de Ramón Cabanillas «A Rosalía de Castro», que xa musicara Juan Pardo no ano 1976:

Rosalía ña Nai Miña Santiña
Rosalía ña Nai Miña Santiña,
Mentra–La Rula Milagreira Escoito
Sinto Unha doce Man Que Me Acariña

Categorías
Historias no Camiño

Resolución do certame «Historias no Camiño»

«Os fillos pequenos», da lucense María Jesús González Rodríguez, é o relato gañador do concurso «Historias no Camiño», organizado pola Editorial Elvira e que forma parte do programa O teu Xacobeo da Xunta de Galicia. A lectura dos relatos elixidos polo xurado foi realizada esta tarde pola delegada da Xunta en Vigo, Marta Fernández-Tapias, e o responsable da editorial Javier Romero e retransmitida por streaming en directo.

O editor Javier Romero foi o encargado de dar lectura á resolución do xurado e deu as grazas aos membros do mesmo pola súa colaboración de forma desinteresada. Tamén anunciou que agora comezan a traballar na confección do libro «Historias no Camiño», que será presentado no mes de setembro e, se a evolución da pandemia o permite, nun acto público. Pola súa banda, a delegada da Xunta de Galicia recoñecía que xa estaba desexando ler as historias que aparecerán no libro, que nos amosará as vivencias das persoas que fan o Camiño.  Marta Fernández-Tapias recordou que o programa O teu Xacobeo non conta só con grandes eventos, senón que tamén está formado de moitas pequenas accións como a deste concurso de relatos. 

«Os fillos pequenos» é unha historia chea de humor moi galego, cargada de simbolismos e na  que se transmite tamén a maxia do Camiño pero cunha visión diferente. Este relato seleccionado como gañador percibirá 1.500 euros (dos que se deducirán automaticamente as retencións marcadas por lei, en concepto de dereitos de autor pola publicación do libro «Historias no Camiño». Tamén foron seleccionados polo xurado outros once  textos cuxos autores/as percibirán en concepto de dereitos de autor 150,00 euros (cos descontos correspondentes).

Hai que recordar que o xurado estaba composto por Jacobo Buceta, xornalista; Ledicia Costas, escritora; Patricia Meira, poeta; Noelia Otero, xornalista; Clara do Roxo, escritora; María Lado, poeta; Lúa Mosquetera, filóloga galega e escritora; Rubén Romero, xestor de eventos e editor de Fosfatina Ediciones e Xabier Romero, responsable de Editorial Elvira.

Categorías
Certamen Vigo Histórico

CONVOCATORIA: VIII Certame de relatos Vigo Histórico

Estamos moi contentos de anunciar a convocatoria do VIII Certame de relatos Vigo Histórico.

Na edición do ano pasado vímonos obrigados a presentar o noso querido concurso de relatos de maneira integramente en liña, as circunstancias así o esixían, e estamos moi orgullosos e agradecidos pola resposta recibida. Tamén tivemos que pospoñer a gala, que supón o broche final a cada edición do certame, e a celebración de toda esa creatividade literaria que asolaga cada recuncho da nosa cidade. Desde entón as máscaras, os hidroxeis e as medidas de distanciamento social convertéronse en algo cotián e esgotador, pero polo menos volve haber certa alegría polas rúas.

Así que, coa chegada da primavera, decidimos fusionar os dous eventos: a Gala de Relatos na rúa VII e a presentación do VIII Certame de Relatos Vigo Histórico, converténdoos en algo máis modesto e cumprindo con todas as medidas de seguridade necesarias para garantir a saúde de todas as persoas que quixeron acompañarnos no Auditorio do Concello de Vigo.

Onte asistimos a unha xornada curiosa e moi fermosa na que por fin puidemos facer entrega dos premios aos relatos gañadores do ano pasado e na que contamos coa colaboración da Fundación Igual Arte, esta vez de maneira virtual a través de dous vídeos: un do equipo Diseñatas, que nos regalaron a súa visión das Illas Cíes a través dunhas ilustracións que xa forman parte do libro Relatos na rúa 7, e outro do grupo de danza, que sempre nos ofrece uns números de baile moderno incribles.

A oitava edición do Certame Vigo Histórico xa está en marcha desde esta madrugada e todas as persoas interesadas en escribir relatos coa cidade de Vigo como protagonista poderán atopar todas as especificacións necesarias para participar clicando no seguinte botón:

Xa sabedes que sempre apostamos por dar saída á creatividade local e iso reflíctese tamén nos carteis de todas as nosas accións literarias. O marabilloso cartel deste ano, de liñas finas e elegantes, corre a cargo de Laura Cochón, artista e ilustradora viguesa, riquiñísima e moi comprometida coa vida cultural da cidade.

Estamos a desexar ler todas as vosas historias e de que sigamos a facer cidade xuntos. A familia deste certame non deixa de medrar y de sorprendernos ano tras ano.

********************************************************************************************************************

Estamos muy contentos de anunciar la convocatoria del VIII Certamen de Relatos Vigo Histórico.

En la edición del año pasado nos vimos obligados a presentar nuestro querido concurso de relatos de manera íntegramente online, las circunstancias así lo exigían, y estamos muy orgullosos y agradecidos por la respuesta recibida. También tuvimos que posponer la gala, que supone el broche final a cada edición del certamen, y la celebración de toda esa creatividad literaria que inunda cada rincón de nuestra ciudad. Desde entonces las mascarillas, los hidrogeles y las medidas de distanciamiento social se han convertido en algo cotidiano y agotador, pero por lo menos vuelve a haber cierta alegría por las calles.

Así que, con la llegada de la primavera, decidimos fusionar los dos eventos: la Gala de Relatos na rúa VII y la presentación del VIII Certamen de Relatos Vigo Histórico, convirtiéndolos en algo más modesto y cumpliendo con todas las medidas de seguridad necesarias para garantizar la salud de todas las personas que han querido acompañarnos en el Auditorio del Concello de Vigo.

Hemos asistido a una jornada curiosa y muy bonita en la que por fin pudimos hacer entrega de los premios a los relatos ganadores del año pasado y en la que contamos con la colaboración de la Fundación Igual Arte, esta vez de manera virtual a través de dos vídeos: uno del equipo Disenhatas, que nos han regalado su visión de las Islas Cíes a través de unas ilustraciones que ya forman parte del libro Relatos na rúa 7, y otro del grupo de danza, que siempre nos ofrece unos números de baile moderno increíbles.

De esta manera, la octava edición del Certamen Vigo Histórico ya está en marcha desde esta madrugada. Todas las personas interesadas en enviar sus relatos con la ciudad de Vigo como escenario podrán encontrar todas las especificaciones necesarias para participar clicando en el siguiente botón:

Ya sabéis que siempre apostamos por dar salida a la creatividad local y eso se refleja también en los carteles de todos nuestras acciones literarias. El maravilloso cartel de este año, de líneas finas y elegantes, corre a cargo de Laura Cochón, artista e ilustradora viguesa, riquiñísima y muy comprometida con la vida cultural de ciudad.

Estamos deseando leer todas vuestras historias y que sigamos haciendo ciudad juntos. La familia de este certamen no deja de crecer y de sorprendernos año tras año.

Categorías
Editorial Elvira

Reflexiones sobre la peste y la covid-19

Aprovechando que Antonio Giráldez nos muestra una serie de paralelismos curiosos entre la peste que asoló el Vigo de finales del siglo XVI y la situación actual de crisis sanitaria en su novela «1598: La peste en Vigo. El secreto del reclinatorio del prior», organizamos esta charla coloquio para profundizar más en estas cuestiones.

Creemos que son momentos de escuchar a los profesionales, por eso estamos muy agradecidos de haber disfrutado de la compañía de Víctor del Campo Pérez, médico especialista en medicina preventiva. Además de la de nuestro querido Antonio Giráldez, autor de la novela, historiador y vicepresidente del Instituto de Estudios Vigueses.

No hay que olvidar que esta charla fue grabada y retransmitida en directo a través de nuestras redes sociales el sábado 28 de noviembre de 2020. Hoy la compartimos con todos vosotros porque consideramos que se llegaron a conclusiones y reflexiones muy interesantes.

Categorías
Editorial Elvira

Presentación de «1598: La peste en Vigo» en el Concello de Vigo

El 3 de noviembre de 2020, presentamos 1598: La peste en Vigo. El secreto del reclinatorio del prior en el Auditorio del Concello de Vigo, acompañados por el alcalde, Abel Caballero, y por el Cronista oficial de la ciudad de Vigo, Ceferino de Blas. Se trata de una historia novelada escrita por Antonio Giráldez, historiador y vicepresidente del Instituto de Estudios Vigueses, que nos traslada a un Vigo azotado por la peste a finales del siglo XVI. Es curioso conocer cómo funcionaba la ciudad en aquellos tiempos… y una maravilla escuchar al propio Antonio contándolo.

Esta novela es anterior a las mascarillas y al gel hidroalcohólico, pero los paralelismos con la actualidad son tan evidentes que es necesario pararse a analizarlos.

+ info: https://editorialelvira.com/product/1598-la-peste-en-vigo/

Categorías
Editorial Elvira Historias no Camiño

Relato: «Promesas no Camiño»

Este é un proxecto que forma parte do programa O teu Xacobeo da Xunta de Galicia. 
Historias no Camiño é moito máis que un certame de relatos. 
É un compromiso total coa nosa riqueza cultural. 
E esta é a historia do peregrino que acompañounos na nosa conta de Instagram 
durante o periodo de recepción de relatos. 

Etapa 2: San Juan de Villapañada – Salas (20,2 km)

Levamos dous días camiñando. Normalmente o paseo diario limítase a dous quilómetros de ida e dous de volta, sempre os mesmos recunchos e as mesmas persoas. Algúns sábados pola mañá imos a un parque forestal e corremos, pero pouco máis.

Non sei que lle pasa á humana. Leva unha mochila moi grande, os zapatos que cheiran a humidade de estar agochados no fondo do armario e un pau longo que me dá medo. Creo que está triste, por momentos ten a cara chea de auga salgada.

Etapa 3: Salas – Tineo (20,2 km)

Camiñar polo campo é moi divertido, sobre todo cando hai vacas. Encántame asustalas. Corro detrás delas e belíscolles as patas ata que empezan a correr en círculos e póñense bravas.

A humana preocúpame. Fatígase moito. Non comeu máis nada que unhas améndoas rancias e di cousas raras. Non a entendo. Estivo bastante tempo metida nun sitio que cheiraba a vela.

Etapa 4: Tineo – Pola de Allande (28,2 km)

Hoxe cruzamos varios ríos e bañeime. A auga estaba moi fría, pero despois de tanto subir e baixar deume moito gusto mollarme un pouco.

O aparello de demo soou por primeira vez dende que marchamos da casa. Xusto cando estabamos a entrar nunha aldea bastante silenciosa. Mentres a humana estaba a falar soa, co aparello do demo apoiado nunha orella, eu aproveitei para investigar un pouco. Atopeime media barra de pan duro na xanela dunha casa; que rico estaba!

Etapa 5: Pola de Allande – La Mesa (22,8 km)

A humana espertou sobresaltada e puxémonos a camiñar cando aínda estaba escuro. Mentres camiñe non hai problema, parece que a move unha forza externa e estraña. Case nin me fala. As noites son máis movidas, pásaas moi inqueda ―as veces berra!― e non me deixa durmir ben.

Creo que estamos a seguir unhas pedras con frechas amarelas. Mexei nalgunha delas

Etapa 6: La Mesa – Grandas de Salime (16,8 km)

Orballa. É moi canso camiñar baixo a choiva, pero polo menos imos costa abaixo. Levo posto o anaco de tea ese para mollarme menos, ódioo. Gustaríame estar na casa coa miña irmá gato, marchamos deixándolle o comedeiro a rebentar de boliñas pequenas. Están moi ricas, saben como a peixe.

Miro de esguello á humana, está empapada. Os dous estamos enchoupados. Boto de menos a miña manta. Hai auga por todas partes e de súpeto ese cheiro

Etapa 7: Grandas de Salime – A Fonsagrada (28,1 km)

Creo que teño pulgas, é posible que as pillase no cortello no que malamente durmimos a outra noite.

O cheiro acompáñanos. Cheira como a raíces podrecidas.

Non quero separarme da humana con esta néboa. Véxoa moi débil e cada vez máis ausente. Parece unha autómata camiñando. Ás veces senta baixo unha árbore e dorme uns minutos cos ollos abertos.

Etapa 8: A Fonsagrada – O Cádavo Baleira (23,4 km)

De cando en vez cruzámonos con outros humanos; adoitan ser momentos moi agradables. Pero hoxe non.

Ao pasar por un sitio cheo de pedras ordenadas de maneira estraña, o cheiro fíxose intenso e apareceu unha figura escura detrás de nós. Era case un borrón. Encrespóuseme todo o pelo e rosmei; a humana seguiu camiñando coma se nada. Cando a figura empezou a moverse lentamente cara a nós, volvinme tolo e acabei estampado contra unha árbore porque resulta que esta figura escura se pode atravesar.

Non entendo nada. Agora somos tres camiñando.

Etapa 9: O Cádavo Baleira – Lugo (30,5 km)

Esta noite non durmín nada, non me afago á figura escura. Non parece que queira facernos nada, pero a súa presenza incomódame. A humana está tan ausente que esqueceu a miña comida. Tento chamar a súa atención, pero non me fai moito caso.

Fixeime en que non interactúa coa figura escura. Será consciente de que nos acompaña? Cada vez témola máis preto e ocupa máis espazo.

De súpeto coches, xente, luces, ruído e unha muralla moi bonita… teño fame e a figura escura desvaneceuse.

Etapa 10: Lugo – San Romao da Rotorta (19,7 km)

Non me gusta camiñar polo piche, oxalá estar no campo ou nas montañas outra vez. Pero as pedras amarelas mandan. Estou ata o fuciño das malditas pedras amarelas e da figura escura que volve a estar detrás nosa, camiñando nun silencio sobrecolledor. En realidade non camiña, desprázase como a flotar e parece que non se cansa nunca. Se a humana para a durmir cos ollos abertos, párase e espera paciente.

Non fala porque non ten boca. Só mira intensamente, coma se te estivese a mirar por dentro. Ás veces penso que é capaz de saber o que estou a sentir e entón empezan os arrepíos.

Etapa 11: San Romao da Rotorta – Melide (27,7 km)

Quero chegar xa onde queira que estemos a ir. Cada vez vemos máis humanos, aínda que parece que a ninguén lle molesta a presenza da figura escura. Creo que só a vexo eu. Seica está a medrar e dame moito medo, pero se lle rosmo, a humana enfádase conmigo e ameázame co pau longo. Non o solta, ata dorme abrazada a el.

Quedei un intre só coa escuridade na porta dun deses sitios silenciosos e con luces tintineantes que tanto lle gustan á humana. Cambiou de forma, fíxose livián e meteuseme na alma a través do fuciño uns minutos. Pode que estea toleando, pero ese fedor é moi real e agora o levo conmigo.

Etapa 12: Melide – O Pedrouzo (33,3 km)

Hoxe empezamos a camiñar tarde, pasamos moi mala noite. A humana non parou de vomitar un líquido negro e viscoso ata ben entrada a madrugada. Estou convencido de que é cousa da figura escura; seguro que tamén estivo dentro do seu corpo tal e como fixo comigo. Xa non somos os mesmos e eu xa non teño medo.

Algo me di que estamos a piques de chegar ao noso destino e a humana está moi fraca. Demacrada e pálida, case transparente. Eu tambén estou fraco, pero teño tan pouca fame que nin puiden gozar do anaco de queixo que atopei debaixo dunha mesa a metade de camiño. Co que me gusta o queixo…

Etapa 13: O Pedrouzo – Santiago de Compostela (20 km)

Esta cidade cheira a humidade. A humana desapareceu de súpeto; é coma se a tragasen as rúas de pedra… Levo horas deambulando sen rumbo, pero ao chegar a unha gran praza atópome cunha fila de cúmulos translúcidos, flotando e agardando de xeito paciente para subir unhas escaleiras que levan a un edificio moi bonito. Son como a figura escura pero de diferentes tamaños e cores.

Nese momento aparece un biosbardo que se asusta cando nota que podo miralo. Achégase con coidado e cóntame que eses borróns son promesas que a xente lle fai a un tal Santiago. E claro, promesas hainas de todos os tipos. Así que a promesa que fixo a humana debe ser algo turbio e a figura escura estáballa cobrando.

Teño a sensación de que non vou volver ver a humana nunca máis.

O meu novo amigo ofréceme refuxio e dime: «Xogar coa maxia negra sempre é perigoso».

Categorías
Certamen Vigo Histórico Editorial Elvira

Relatos na rúa VII ya está aquí

SÉPTIMO CERTAMEN de relatos Vigo Histórico, convocado por Editorial Elvira, del que nace el libro Relatos na rúa VII. En esta ocasión con 26 relatos, entre los que encontramos ganador, segundo premio y accésits.

Este año lo más complicado no ha sido elegir a los premiados y publicados, aún cuando el debate del jurado ha sido intenso por la calidad de los trabajos presentados. Lo complicado ha sido convocar el certamen en pleno confinamiento, adaptándonos a las circunstancias y lanzándolo online. En marzo, la incertidumbre de conseguir que el certamen se realizase teniendo una participación aceptable era máxima. Seguimos adelante y recibimos una cantidad importante de relatos, cierto que un poco menos que otros años, pero muy respetable. Fue difícil también hacer las reuniones con el jurado, compuesto por: Concepción Varela, Patricia Meira, Noelia Otero, Ledicia Costas, Antón Pulido, Julio Alonso, Bieito Ledo, Jacobo Buceta, José Luis Mateo y María Lado, que como siempre estuvo a la altura de las circunstancias, poniendo toda la voluntad para sacar adelante el certamen, que ya asumen como algo propio, que culmina cada año con el libro Relatos na rúa.

Felicitar a los premiados y premiadas de este año, así como a los publicados y publicadas. El jurado eligió como ganador al relato: El fabuloso tonto triste, de Miguel Cuervo Pérez; como segundo premio: Hopper en el Vitruvia, de Eduardo Fernán-López; y como accésits: 4 Gatos, de Marcos Dios Almeida; 18 Rúa Elduayen, de Esther Alonso Domínguez; Abismos, de Alberto Rodríguez Guerrero y Folga, de Xosé Alfredo Naz Fernández.

La cubierta del libro es obra de Luis Romero, al que le pedimos que destacara dos elementos que en nuestra opinión se identifican claramente con esta ciudad: La Panificadora, a la que parece recuperaremos en un futuro próximo y un segundo, que hemos querido incluir en un sentido reivindicativo, al considerarlo algo muy vigués, muy gallego y muy del planeta: Cíes, Patrimonio de la Humanidad.

En esta edición seguimos colaborando con la Fundación Igual Arte (destinando a esta entidad un euro de cada ejemplar vendido de Relatos na rúa VII), primera escuela integral que trabaja con necesidades educativas especiales en las distintas disciplinas (Música, Expresión corporal y Expresión artística).

Los dibujos que anteceden a cada uno de los relatos premiados son obra de Diseñatas, grupo de Diseño de la Fundación Igual Arte, compuesto por: Helena Cuber, Iván Lago, Alberto Rodríguez, Loira Fernández, Gustavo López y Eva García. A ellos les pedimos también que nos ayudasen en nuestra reivindicación de las islas también que nos ayudasen en nuestra reivindicación de las islas Cíes. Y desde luego, no nos han defraudado, pues su trabajo, lleno de sensibilidad y arte, refleja a la perfección nuestras islas.

Agradecimientos para patrocinadores principales: Concello de Vigo y Oftega y también a todas aquellas personas e instituciones que adquiriendo este libro hacen posible la celebración del certamen desde hace años.

Editorial Elvira

Texto en gallego aquí.